Mijn verhaal

De kracht van groene sla

Begin jaren zeventig. Ik sta bij het aanrecht in onze keuken en kijk uit over de tuin. Een jaar of acht ben ik. In de gootsteen ligt een krop sla. Mijn moeder vertelt dat vroeger aan het Franse Hof het jongste keukenmeisje de sla mocht klaarmaken omdat zij met haar tere handjes de blaadjes het beste heel voorzichtig kon scheuren. Ik kijk naar mijn eigen handen en voel me vereerd dat ik dit mag doen, net zoals vroeger in Frankrijk.

Mijn moeder kan goed vertellen, waardoor ik het op mijzelf betrek. En: het is goed blijven hangen, zo’n veertig jaar later weet ik het nog steeds. Dat is de kracht van één kort verhaal.

Het is 1983. Welke opleiding ga ik doen na de middelbare school? Ik hou van speurwerk en afwisseling. Detective? Iets te spannend. Het wordt de journalistiek. In de levens van anderen duiken door vragen te stellen en zo een verhaal ontdekken om door te vertellen.

Ik doe graag dingen puur vanuit mijn interesse. Sommige dingen komen toevallig op mijn pad. Zo beland ik in de jaren negentig bij een bewonersorganisatie in Amsterdam Nieuw-West. Veel langer dan van plan blijf ik er werken. Een mooie tijd met een kleine bevlogen groep mensen, dichtbij de buurtbewoners waar het om gaat.

Begin deze eeuw een verhuizing van Amsterdam naar Friesland. Ruimte, vrijheid en eigenzinnige mensen, dat bevalt goed.

In 2008 ga ik als communicatieadviseur bij een woningcorporatie aan de slag. Een jaar later lees ik over een trend in de communicatie, ‘corporate stories’. Ik ben geboeid. Vooral het aspect dat je met een goed verhaal mensen in beweging krijgt, raakt me. Waar ik moeite mee heb, zijn de verzonnen verhalen. Dat doet mij wat gekunsteld aan. Ik probeer het op mijn manier in mijn werk toe te passen. Zo laat ik in het personeelsblad zoveel mogelijk de mensen van de werkvloer aan het woord, want ik vind dat zij een organisatie bijzonder en het verhaal echt en krachtig maken.

September 2014: ik start mijn eigen bedrijf, Aansprekend verhaal. Menselijke verhalen uit organisaties boven water halen en doorvertellen, zodat er verbinding ontstaat met klant en medewerker. Dat vind ik mooi.

 

September 2015: omdat ik graag in een team aan een gemeenschappelijk doel werk, ben ik bovendien beschikbaar als interim-communicatiekracht, bijvoorbeeld voor de tijdelijke versterking van de communicatie-afdeling of voor projectcommunicatie.

 

September 2018: als ik zo terugkijk, is september blijkbaar mijn maand van verandering. Logisch wel, met de zomer achter de rug waarin er tijd is om je te bezinnen. In mijn geval betekent het: terug naar de verhalen, maar met net een ander accent dan in 2014. Behalve op tekst en redactie, richt ik me vanaf nu ook op het maken van bladen. Zo kan ik het soms eenzame schrijf- en redactiewerk afwisselen met het gezamenlijk werken aan een prachtig magazine, met verhalen die raken en inspireren. Wat is er mooier dan dat? Ik heb er zin in!

nelleke_vanWendeldeJoodehandtekening

Het verhaal achter de foto’s

Met de foto’s op mijn website wil ik uitdrukken dat verhalen verbinden in een tijd vol verandering. Eerst wilde ik de foto’s zelf maken. Wel zo persoonlijk. Beweging en sprankeling moest erin zitten. Vanaf de zeilboot heb ik geëxperimenteerd met foto’s van de weerspiegeling van de zon in het water. Maar het was het net niet…

Toen ik in september 2014 startte met mijn vervolg-fotocursus bij Elske Riemersma in de Fotofabryk te Leeuwarden, zag ik haar boek liggen met de titel: ’Wetter en Stien’, ’Water en Steen’ voor de niet-Friezen. Meteen wist ik het, dit klopt precies.

Elske Riemersma: ”Water stroomt en sprankelt. Er zit beweging in en die beweging wil Nelleke bewerkstelligen met haar werk. Inhoudelijk en wervelend. Zij wil iets tot stand brengen.” En zo is het maar net.

De portretfoto is van de hand van Grytsje Teunissen, mijn ex-collega, waarmee ik heel mooi heb samengewerkt bij de woningcorporatie.

Ik help graag met een duidelijk verhaal.