Mijn verhaal

De kracht van groene sla

Begin jaren zeventig. Ik sta bij het aanrecht in onze keuken en kijk uit over de tuin. Een jaar of acht ben ik. In de gootsteen ligt een krop sla. Mijn moeder vertelt dat vroeger aan het Franse Hof het jongste keukenmeisje de sla mocht klaarmaken omdat zij met haar tere handjes de blaadjes het beste heel voorzichtig kon scheuren. Ik kijk naar mijn eigen handen en voel me vereerd dat ik dit mag doen, net zoals vroeger in Frankrijk.

Mijn moeder kan goed vertellen, waardoor ik het op mijzelf betrek. En: het is goed blijven hangen, zo’n veertig jaar later weet ik het nog steeds. Dat is de kracht van één kort verhaal.

Het is 1983. Welke opleiding ga ik doen na de middelbare school? Ik hou van speurwerk en afwisseling. Detective? Iets te spannend. Het wordt de journalistiek. In de levens van anderen duiken door vragen te stellen en zo een verhaal ontdekken om door te vertellen.

Ik doe graag dingen puur vanuit mijn interesse. Sommige dingen komen toevallig op mijn pad. Zo beland ik in de jaren negentig bij een bewonersorganisatie in Amsterdam Nieuw-West. Veel langer dan van plan blijf ik er werken. Een mooie tijd met een kleine bevlogen groep mensen, dichtbij de buurtbewoners waar het om gaat.

Begin deze eeuw een verhuizing van Amsterdam naar Friesland. Ruimte, vrijheid en eigenzinnige mensen, dat bevalt goed.

In 2008 ga ik als communicatieadviseur bij een woningcorporatie aan de slag. Een jaar later lees ik over een trend in de communicatie, ‘corporate stories’. Ik ben geboeid. Vooral het aspect dat je met een goed verhaal mensen in beweging krijgt, raakt me. Waar ik moeite mee heb, zijn de verzonnen verhalen. Dat doet mij wat gekunsteld aan. Ik probeer het op mijn manier in mijn werk toe te passen. Zo laat ik in het personeelsblad zoveel mogelijk de mensen van de werkvloer aan het woord, want ik vind dat zij een organisatie bijzonder en het verhaal echt en krachtig maken.

Met een collega doe ik een voorstel om de corporate story van de woningcorporatie te schrijven. We willen het echte verhaal boven water halen door in een e-book niet alleen de geschiedenis te beschrijven, maar met persoonlijke verhalen van (voormalige) medewerkers te laten zien waarvoor de organisatie is opgericht, dat we in wezen nog steeds dezelfde taken belangrijk vinden en daaraan onze toekomstvisie verbinden. Zeker nu de sociale volkshuisvesting aan alle kanten door bezuinigingen onder druk staat, vinden wij dat heel belangrijk. Helaas overleven het e-book en het personeelsblad de laatste bezuinigingsronde niet.

September 2014: ik start mijn eigen bedrijf, Aansprekend verhaal. Menselijke verhalen uit organisaties boven water halen en doorvertellen, zodat er verbinding ontstaat met klant en medewerker. Dat vind ik mooi.

 

September 2015: omdat ik graag in een team aan een gemeenschappelijk doel werk, ben ik vanaf nu bovendien beschikbaar als interim-communicatiekracht, bijvoorbeeld voor de tijdelijke versterking van de communicatie-afdeling of voor projectcommunicatie. Ik help met het vertalen van een strategische doelstelling naar een praktisch uitvoerbaar plan van aanpak met concrete activiteiten tot en met de realisatie van de eindproducten. Hierin kan ik mijn advies- en schrijfvaardigheden én mijn organisatietalent goed kwijt. Met mij haalt u een maatschappelijk betrokken, klantgerichte en creatieve meedenker met vaardige pen in huis die snel tot de essentie komt, voor voortgang zorgt en het overzicht bewaart.

nelleke_vanWendeldeJoodehandtekening


Het verhaal achter de foto’s

Met de foto’s op mijn website wil ik uitdrukken dat verhalen verbinden in een tijd vol verandering. Eerst wilde ik de foto’s zelf maken. Wel zo persoonlijk. Beweging en sprankeling moest erin zitten. Afgelopen zomer heb ik vanaf de zeilboot geëxperimenteerd met foto’s van de weerspiegeling van de zon in het water. Maar het was het net niet…

Toen ik in september startte met mijn vervolg-fotocursus bij Elske Riemersma in de Fotofabryk te Leeuwarden, zag ik haar boek liggen met de titel: ’Wetter en Stien’, ’Water en Steen’ voor de niet-Friezen. Meteen wist ik het, dit klopt precies.

Elske Riemersma: ”Water stroomt en sprankelt. Er zit beweging in en die beweging wil Nelleke bewerkstelligen met haar werk. Inhoudelijk en wervelend. Zij wil iets tot stand brengen.” En zo is het maar net.

De portretfoto is van de hand van Grytsje Teunissen, mijn inmiddels ex-collega, waarmee ik heel mooi heb samengewerkt, onder andere aan het verhaal over de woningcorporatie. Wat wij voor ogen hadden is te lezen op de website Woonverhalen van Aedes, de branchevereniging van woningcorporaties.

Ik help graag met een duidelijk verhaal.

Neem contact op